Łańcuch – coś, co łączy, przykuwa i jest tak trwałe jak jego najsłabsza część….
W życiu możesz osiągnąć tyle, na ile „pozwolą” Ci te miejsca, w których jesteś najsłabszy…
Natomiast razem z Bogiem, który wspomaga Cię w Twoich słabościach, możesz dojść –
- wszędzie!
W przyszły niedzielny poranek, tj. 22 stycznia 2012 roku gdzieś się wybieramy całym zborem… I jeślibyś drogi czytelniku zastanawiał się gdzie, to rozwiązanie tej zagadki wcale nie jest takie trudne…
Po pierwsze i najważniejsze, to wybieramy się do nieba…
Po drugie, to wcale nie samolotem, nawet takim malutkim…
Po trzecie, to nigdzie nie odlatujemy, choć zima się obudziła i niejednemu marzą się ciepłe kraje….
A po czwarte, to na nasze niedzielne nabożeństwo zapraszamy do zaprzyjaźnionego zboru Kościoła Chrześcijan Baptystów przy ulicy Kościuszki 64 na godzinę 10.00.
Dziękuję ci Boże, za wszystko. Za miłość, przyjaźń, radość, wolność, pokój, który przewyższa rozum, za wiarę, która jest pewnością, za nadzieję, która nigdy nie zawodzi…
Za to, co widzę, czuję, doznaję i to, co wiem, czego się spodziewam, co mam tylko w Tobie!
Za zdrowie, rodzinę, kościół, pracę i spokojny sen. Za rok miniony i ten, który przed nami. To ty sprawiasz, że słowo dziękuję w każdym zakątku ziemi, wraca do źródła – czyli do Ciebie…
Jezu jesteś mym Panem, Mistrzem i Zbawcą.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Zatrzymać czas, pazurkiem nie minąć,
Przytrzymać raz, pozwolić popłynąć….
Tak we mnie mruczy senne marzenie.
Przeciąga się, zmiany zachęta…
Choć dobrze wiem, że czasu nie zmienię.
Nie wiem jak zbrojny w kocie talenta…
(D.D.)
Minął rok…, ależ to brzmi, jakbym naprawdę długo i naprawdę dawno nic na stronie nie napisał, a tu raptem zmieniła się tylko jedna cyferka w dacie i przez jakiś czas sporo ludzi będzie z przyzwyczajenia pisać na końcu mimo wszystko jedenaście a nie dwanaście…. Co nie zmienia faktu, iż czas rzeczywiście tak jakby gdzieś uciekał, niegoniony i nieponaglany przecież… Im więcej człowiek ma lat, tym jakby szybciej dni ulatują i dotykanego na wstępie przeze mnie czasu coraz mniej…
Coś się kończy, coś się zaczyna…. Oto rok Pański dwa tysiące jedenasty wziął się i kończy, ot tak, nie pytając nikogo o zgodę czy może… Czy jest to koniec, czy też początek? Generalnie granicę można postawić gdziekolwiek, bo to, że za dwa dni nastanie poranek i dzień pierwszy roku 2012, to pisząc wprost – i co z tego. No chyba, że przyjdzie Pan, a to już całkiem inna historia…. Zatem, korzystając z każdej nadarzającej się okazji, aby spędzić miło i dobrze czas w gronie ludzi wierzących, serdecznie zapraszamy na spotkanie, w kaplicy, w budynku zboru, o godzinie 17- tej, w sobotę 31 grudnia. (Sałatki lub ciasto mile widziane.) Oczywiście najważniejsza jest Twoja obecność, ale planujemy pełną gamę błogosławieństw…. 
Jaśniej,… cóż, czasem łatwiej powiedzieć niż zrobić. Może dość rzadko mamy takie problemy ze światłem, jak na załączonym obrazku, ale jego brak jest szczególnie o tej porze roku uprzykrzającym życie problemem. Wstajemy- ciemno, wychodzimy z domu, nadal się nic nie zmienia i tak jak wyszliśmy, mamy tę świadomość, że będziemy wracać. Ciemno… Dla chrześcijanina obecność Boża jest podporą w takiej sytuacji. Idąc, może sobie zanucić czy zaśpiewać:
